JANNAS: Let's talk about sin - Kom ons praat oor sonde.    
Home Photos Calendar Favourites Help
Search   
JANNAS
Name: Jan Henning
BlogID: jannas
Occupation: Retired but busy
Location: PRETORIA, South Africa
View Profile Details
Album Viewer
Album:
Full View
RECOMMENDED LINKS

MWEB
MWEB home page

Centurion West Presby Church
For your spiritual needs

THE BIBLE SOCIETY of SA
Spreading God's Word

Hello Peter
Service Delivery Problems

How much can you drink?
Don't Drink and Drive

MY BEST FRIEND'S BLOG
Andries

Agni Dei Wedding and Events Chapel.
The Best Wedding Venue

ATKV
Afrikaanse Taal en Kultuur Vereeniging

Michael Schumacher
A great sportman's website

ONS DORP.COM
Nuwe Afrikaanse Webwerf

Getaway Magazine
The Top Travel & Holiday magazine

Dominee
'n Pastorale Webwerf

BIBLE PRO SOFTWARE
Free Bible Software

Bible Pro
Free Bible Software

Bible Ocean
Free Bible Software

Protect your cellphone and data
Cellphone security that makes sense

JANNAS
Syndication
Statistics
Entries (1068)
Comments (8139)


English version follows on the Afrikaans

 

Kom ons praat oor sonde

 

Baie Christene praat nie oor sonde en bekering nie. Baie praat nie daaroor hoe nodig dit is om op jou knieë voor God neer te val en jou sonde voor God te bely nie. Baie praat nooit daaroor dat ons God se majesteit en heiligheid met ons sonde aantas nie.

 

Maar as ons nie oor sonde praat nie, dan mis ons die betekenis van die kruis.  As ons nie oor berou praat nie, vergeet ons die hoofrede waarom Jesus gekom het, dan verstaan ons nie die wonder daarvan dat God ons aanvaar nie en begin ons dink dat Jesus slegs daar is om ons beter te laat voel. Ons dink dat alles wat verkeerd is met ’n drukkie en met vriendskap reggestel kan word. Maar dit het ’n bloedige kruis gekos om ons te red.  

 

Berou en bekering beteken dat ons begin om ons sonde te sien, soos God dit sien. Dit beteken dat ons sonde teen God sien soos Hy dit sien – sonder verskonings, sonder ’n slagoffer mentaliteit en sonder om dit onbelangrik te laat lyk.

 

Berou en bekering beteken ook dat ons die wonder van God se liefde, ontferming en genade verstaan. Mens bely net jou sonde as jy die korrelasie tussen ons sonde en God se liefde raaksien. Hoe meer ons die diepte van ons sonde insien, hoe meer verstaan ons die hoogtes van God se liefde wat al ons sonde kan vergewe.

 

Mark 1: 15: Jesus het gesê: “Die tyd het aangebreek en die Koninkryk van God het naby gekom. Bekeer julle en glo die Evangelie”.

 

"Die tyd het aangebreek."  Ons moet ’n radikale besluit neem – of om voort te gaan om sonder God  in sonde te lewe, of om deur berou en bekering die vreugde van verlossing te smaak.

 



Let's talk about sin

 

Many Christians never talk about sin and repentance. Many never talk about the need to fall on your knees and confess your sin to God. Many never talk about how we human creatures offend the majesty and holiness of God.

 

But if we don't talk about repentance, we miss the point of the cross. If we don't talk about repentance, we forget the main reason why Jesus came. If we don't talk about repentance, we don't understand the wonder of God accepting us. If we don't talk about repentance, we end up believing that Jesus only came to make us feel good. If we don't talk about repentance, we think what is wrong with us requires only a hug and friendship, instead of a bloody Cross.

 

Repentance means that we see our sins as God sees it. To repent means we see our sins as sins – without excuse, without a victim mentality, without making light of them. To repent means we see the depths of our sin.

 

And, to repent means we recognize the wonders of God's grace, mercy and love. There is a correlation between seeing our sin and God's love. The more we see the depths of our sin, the more we see the heights of God's love.

 

Mark 1: 15: Jesus said: “The time has come, the kingdom of God is near. Repent! – and believe the good news." 

 

"The time has come."  We must make a radical decision: either to continue in our sin and live without God, or repent and experience the joy of salvation.

 

 





There is still a line speed problem between MWEB and Telkom. My access to MWEB is slower than dial-up. Not so when I do banking or go onto othe websites. I've given up on it and hope it will rectify at some time soon.

To brighten up your Monday

This pic says it al:

The car is cheaper.jpg

today.jpg

May you all experience joy and peace this week.

 





Now

Reflections1.jpg

 

The past

Reflections.jpgReflections2.jpg

Oh how things have changed!

Thats life.

On the lighter side:

I've taken up cycling. Want to join my club?

Fietskroeg.jpg





image009.jpg

Afrikaanse weergawe volg op die Engels

 

THREE QUICK MESSAGES

 

PRAYER

 

If two of you agree on earth about anything they ask, it will be done for them by my Father in heaven. For where two or three are gathered in my name, there am I in the midst of them." (Matthew 18:19-20)

 

"Where two or three are gathered together in my name," Jesus says, "I am in the midst of them." The power of the church does not lie in the numbers that it can gather together. What a mistaken idea it is, that if we can get enough people together, we shall have enough power to correct the things that are wrong in the world and set them right again. Nothing could be further from the truth.  Nor is the power of the church the status that it occupies in a community. The power of the church does not rest in its numbers, its status, its wealth, its money, and its position.

 

The power of the Church of Jesus Christ is stated right here. "Where two or three are gathered together in my name, there I am in the midst of them."

 

Let us rejoice in this! Jesus Christ lives and moves in our midst. We belong to him and his life is expressed through us. It is only through him that prayer makes its glorious impact.

It is only through his presence that prayer has world changing power, meaning and value.

 

THE TIME OF GOD’S FAVOUR

 

When Jesus was asked to preach in his home town, Nazareth, he claimed these words form the Book of Isaiah to refer to him: (Luke 4: 19) “The Spirit of the Lord is upon me to proclaim the year of the Lord's favour”. It refers to what in the Old Testament was known as the Jubilee year. 

 

A Jubilee year is a year to celebrate Israel’s entry into the Promised Land, flowing with milk and honey. It is a year to celebrate Israel’s liberation from slavery in Egypt, and above all, to celebrate God’s goodness towards his people, Israel.

 

In a Jubilee year the land lies uncultivated. Both the land and the people rest and are restored.  And it is in this year that debts are cleared: a time when mortgaged land is returned to its owners and Hebrew slaves are freed; it is a time of restitution and fulfilled hope.  A Jubilee year had a theme of forgiveness and restoration.

 

These celebrative events continue to declare the will of God for his people. God’s will is to forgive and restore us; no matter what we have done or who we were before we became a child of God. 

 

Jesus came to proclaim that the time of God’s favour has come for you and me.

It means -

In Christ, God restores what is impossible for us to do.

In Christ, God has cancelled our debt to him.

In Christ, God has forgiven us our sins.

In Christ, God has set us free to live as his children.

In Christ, God has set us free to enter the eternal promised land of his glory.

In Christ, God gives us renewed life through his presence with us.

 

SAVED THROUGH TRUSTING

The word "saved" is a remarkable word within Christianity.  It is a descriptive word that says that although we were lost, now we are found. People, whom the Lord saved, are people that he found and brought back o his family. The Lord, in his mercy, searches for us until he finds us. This is the process by which he helps us understand and accept that we are lost without Christ, and if we surrender to Jesus Christ, he found us, and we are saved.

 

There are not many roads that lead to salvation. There is only one way to heaven. Tragically, many do not travel on that way.

 

Paul writes the following about being saved: If you confess with your mouth, "Jesus is Lord," and believe in your heart that God raised him from the dead, you will be saved. (Rom 10: 8-9)

 

To be saved means that you believe and that you confess.  You believe that God raised Jesus from the dead – that he is victorious over anything and everything that made us into “lost people” and then you (sincerely) confess that he is your Lord.  This is what saved people do.

 

There is something within us, part of our weak sinful hearts, which prefers to work for, and earn to be saved. We hope that if we could just do enough good things, yes be good enough, we will somehow be worthy enough to inherit God’s promise of eternal life with him.

 

Can someone who needs to be saved from drowning tell the life guard he or she would rather try to swim to safety? Can someone beneath the rubble after an earthquake afford to say to the person who came to save him or her, that they would rather dig themselves out of that life threatening danger?  Will anyone who became lost from Christ’s family and God’s church and who is in the dark, find the way home by themselves, without the light, Jesus our Lord?

 

I completely owe my salvation to God. He saved me.  Jesus Christ had to die for me, and I have to surrender to him in order to have eternal life, I have to give him my life. If I believe in my heart that God raised him from the dead and confess out loud that he is my Lord – I know that he saved me.

 

To quit trying to save yourself and start trusting the living Jesus has done just that and surrendering to his Lordship, is what the Bible calls faith. And faith through which we are saved.  

 

Surrender now to him. Confess it today. Live it everyday!

There is only one way to heaven and it is not the way of human effort. It is the way of responding to God’s divine initiative. It is the way of having a personal relationship with the living Lord Jesus Christ. It is the way of surrender to Saviour. Surrender to Lord Jesus, the Saviour today, and you are saved.

 



DRIE VINNIGE GEDAGTES

 

GEBED

 

As twee van julle op aarde oor enige saak saamstem en daaroor bid, sal my Vader wat in die hemel is, hulle dit laat kry,  want waar twee of drie in my Naam saam is, daar is Ek by hulle."  (Mat 18:19-20)

 

"Waar twee of drie in my Naam saam is," sê Jesus, "daar is ek by hulle." Die kag van die kerk lê nie in groot getalle nie. Wat ‘n verkeerde gedagte is dit nie dat as mens baie mense bymekaar kry, hulle die mag sal hê om wat verkeerd in die wêreld is reg te stel nie. Niks kan verder van die waarheid wees nie. Die mag van die kerk lê ook nie in die status wat dit in die gemeenskap beklee nie. Die krag van God se koninkryk lê nooit in getalle, status, geld of wêreldse invloed nie.

 

Die bron van die krag en die mag van die kerk van Christus word hier duidelik uitgespel: "Waar twee of drie in my Naam saam is, daar is Ek by hulle.”

 

Kom ons wees baie bly hieroor. Jesus Christus is, en werk, by ons. Ons behoort aan Hom en Hy maak sy lewe deur ons sigbaar in die wêreld. Dit is slegs deur Hom dat gebed die wonderlike impak maak wat ons weet dit kan.

Dit is slegs deur Christus se teenwoordigheid dat gebed die krag het om die wêreld te verander en deur Hom dat gebed groot betekenis en waarde het.

 

DIE TYD VAN GOD SE GENADE

 

Toe Jesus in Nasaret gepreek het, het Hy die volgende woorde uit Jesaja op Homself toegepas:  "Die Gees van die Here is op My omdat Hy My gesalf het om die evangelie aan armes te verkondig. Hy het My gestuur om vrylating vir gevangenes uit te roep en herstel van gesig vir blindes, om onderdruktes in vryheid uit te stuur, om die genadejaar van die Here aan te kondig."

 

“Genadejaar” verwys na wat die Ou Testament ‘n Jubeljaar noem, waarin die intog in die beloofde land herdenk is, bevryding uit slawerny gevier is en die goedheid van die Here vir sy mense onthou is. Dit was ‘n jaar waarin land wat as gevolg van skuld verloor is teruggegee is, skuld kanselleer is en Hebreeuse slawe vrygestel is.

 

Die Jubeljaar verklaar God se wil vir sy mense. God wil ons herstel en vergewe, wat ook al gebeur het voordat ons kinders van God geword het. 

 

Jesus het gekom om die aanbreek van hierdie tyd van genade, vir jou en my aan te kondig.

 

Dit beteken

In Christus, herstel God wat vir ons onmoontlik is om te doen. 

In Christus, het God ons skuld aan Hom, kanselleer. 

In Christus, het God al ons sonde vergewe.

In Christus, het God ons vrygemaak om as sy kinders te lewe.

In Christus, het God ons vrygemaak om die land van sy ewige heerlikheid te erf.

In Christus, het God aan ons nuwe lewe gegee deur altyd by ons te wees.

 

GERED DEUR TE VERTROU.

“Redding” is ‘n baie belangrike woord vir gelowiges. Dis die Woord wat sê dat ons weggeraak het uit die veilige gemeenskap met God en dat die Here Jesus Christus ons gevind het. As ons weggeraak het, moet ons gevind word. Die Here, in sy groot ontferming soek na ons, totdat Hy ons vind. Om deur Hom gevind te word, beteken dat Hy ons bewus maak daarvan dat ons sonder Hom verlore is, en ons wys op die alternatief, om ons lewens totaal en al aan Jesus oor te gee. Dit gebeur omdat Hy ons gered het.

 

Daar is nie baie paaie wat na redding lei nie.  Daar is net een pad hemel toe. Dit is tragies dat so min mense op dié pad is!

Paulus leer ons in hierdie woorde:

"Hierdie woord is die boodskap van die geloof, en dit is wat ons verkondig:  As jy met jou mond bely dat Jesus die Here is, en met jou hart glo dat God Hom uit die dood opgewek het, sal jy gered word - Rom 10: 8-9.

 

In dié teks vind ons die beginsels van geloof: Vertrou met jou hart en bely hoorbaar dat Jesus Here en Redder is!

 

Daar is iets in ons hart wat eenvoudig wil  werk daarvoor om onsself te red. Ons wil nie deur God gevind word nie, want ons dink dat ons God self kan vind! Ons dink dat as ons baie “goeie “ dinge doen, en baie kerklike dinge doen, kan ons in eie krag en op eie stoom na God toe terug gaan.

Maar sal iemand wat verdrink vir die lewensredder sê dat hy liewer self na veiligheid wil swem? Of sal die persoon wat onder bourommel lê na ‘n aardbewing vir die redders sê hy wil liewer self sy pad na veiligheid grawe? En kan ons, as ons in die donkerte van ons menslikheid verdwaal geraak het,  dink dat ons sonder die Lig, Jesus Christus, die pad terug na God toe sal kan vind?

 

Jesus Christus het vir my gesterf, en deur sy opstanding vir my oorwin.  Daarom wil ek my totaal en al aan Hom moet oorgee. Dit sluit my hele lewe in en ek kan nie meer die voorwaardes stel op grond waarvan ek Hom sal aanbid en dien nie. 

 

Ons word gered deur op die Redder te vertrou en dit te bely. Dit is wat geloof is! God se pad, genade en ontferming is vir jou genoeg. Gee aan Jesus oor. Maak soos die Lewensredder sê.  Vertrou op Hom.

 

Is jy gewillig om Jesus as Heer te bely en so, deur totale oorgawe, te ervaar dat Hy red?

Daar is net een pad hemel toe. Dié pad is nie die weg van menslike pogings of selfs godsdienstigheid nie.

Dit is die pad waar mens reageer op die Goddelike roepstem van die Een wat jou gevind het.  Dit is die pad van ‘n verhouding met Jesus as Here en Redder! Het jy al jou lewe volledig aan Christus oorgegee, omdat Hy jou so wil red?

 

 





Dit is met leedwese dat ek kennis neem van die afsterwe van 'n organisasie wat 'n groot rol in my lewe gespeel het. Die volgende uittreksel kom uit 'n nuusbrief wat elektronies aan oud-soldate versprei word. Dit is geskrywe deur Sersantmajoor Jakes Jacobs - voormalige Sersantmajoor van die SANW. Ek bevestig elke woord wat Jakes hier skryf. Jakes se integriteit by my is bo verdenking. Ons ken mekaar professioneel sedert die laat 70s en in my opinie was hy nog altyd 'n beginselvaste Christenmens wat die belange van ons mooi land op die hart gedra het. Jakes skryf:

My naam is Kobus Jacobs ek is die afgetrede Sersantmajoor van die SANW en was genl Nyanda se Sersantmajoor toe hy H SANW was. Ek versoek dat u hierdie artikel plaas en ek sal ook graag een van u joernaliste die haglike toestande wil gaan wys.

 

Diegene wat al langs ‘n oop graf gestaan en ‘n geliefde of ‘n kameraad begrawe het, sal verstaan wat ek probeer beskryf. Wanneer jy langs die oop graf staan en na die kis kyk wat in die graf afsak, is daar ‘n gevoel van magteloosheid. Dit is so finaal; die besef dat  niks gedoen kan word om dit wat besig is om te gebeur, te herroep nie. Die gevoel raak oorweldigend. Dit is hoe ek voel na ‘n besoek aan Thaba Tshwane, voorheen Voortrekkerhoogte. Die plek waar soldate flink gemarsjeer het, in netjiese rye voor menasies gestaan het, waar ons Sondagmiddagete saam met ons gesinne gaan eet het. Eenhede, menasies en ontspanningsgeriewe waarop ons trots was en mee gespog het as die beste in Afrika. Nie net was die vertoondissipline die beste in Afrika nie, maar ook die gevegsdissipline. Bevelvoerders, offisiere en adjudantoffisiere het na hulle ondergeskiktes se welstand omgesien. Daar was geen rede vir ‘n vakbond nie.

 

Ek ry met my motor langs die Stadsaal verby en sien dat die eens spoggerige Lugmagmenasie waar ons saam met die  Minister van Verdediging en Weermagdeelhoofde formele etes genuttig het, staan daar soos ‘n erg gewonde en moedelose soldaat. Die vensters is met ou stukke sinkplaat toegespyker. Gehawend, vuil en totaal verwaarloos vir almal wat daar verbyry om te aanskou; vernederend vir die wat aan ‘n gedissiplineerde weermag gewoond was. Ek ry voor SAMI verby, of moet ek sê, ek sukkel om tussen die papiere voor SAMI verby te ry. Moontlik kan Tshwane se vullisverwyderingsafdeling die skuld kry... daar moet ‘n verskoning of skuldiges wees.  Die soldate, offisiere en onderoffisiere staan en sit voor die geboue. Hulle eet, rook en staan sommer net doelloos rond. Van die eens netjiese en skoon SAMI met soldate wat netjies en regop loop, offisiere salueer en strek vir onderoffisiere, is daar nie veel oor nie. By die verkeerslig draai ek links  en ry by die eerste hoofhek aan die linkerkant in. Dit behoort aan die Dienskorps. Die wag sit en eet en laat my inry sonder om eens van sy stoel af op te staan of by die vuil waghuis uit te kom. Die eenheidslyne kon net sowel die bosveld gewees het. Die gras staan deurhoogte. Die geboue en eenheidslyne is totaal vervalle en verwaarloos. Dit wat ek sien ontstel my so dat ek besluit om om te draai. Die wag by die waghuis staan op, kyk by die waghuis uit en met ‘n stuk brood in sy hand maak hy die valhek toe. Slaap rustig, dapper helde.

 

Ek besluit om na Spekkop, die Holliday, Rohrbeck en Moorcroft-heiligdom te gaan kyk, die menasie waar ons buitelandse besoekers heen geneem het om met ons hoë standaarde te spog. Die skok was te groot om te verwerk. Dit wat nie afgebrand het nie, is stukkend, verwaarloos en onder gras en gemors toegegroei. Daar is niks, absoluut niks van die eens netjiese en pragtige menasie oor nie! Dit wat ek deur die mure van die enkelkwartiere kon sien, het my laat besluit om so vinnig as moontlik uit hierdie depressiewe en skokkende plek te kom. Op pad terug ry ek by ‘n afgebrande huis verby. Dit was eens ‘n groot en pragtige huis waar senior offisiere gebly het.

 

Die SAW is dood en die SANW wat ek geken het, is besig om dood te gaan. Die eens trotse organisasie, die beste in Afrika, is siek, baie siek. Die graf is gegrawe. Die kis is besig om te sak. Stof tot stof. Nou verstaan ek hoekom soldate by vakbonde aansluit. Moontlik sal daar nie eers een oor wees om die laaste taptoe en aandsinjaal te blaas nie”.

EISH!!!!!




Archives
February 2010 (5) | January 2010 (25) | December 2009 (12) | November 2009 (15) | October 2009 (28) | September 2009 (27) | August 2009 (40) | July 2009 (35) | June 2009 (22) | May 2009 (32) | April 2009 (35) | March 2009 (20) | February 2009 (42) | January 2009 (56) | December 2008 (50) | November 2008 (25) | October 2008 (46) | September 2008 (46) | August 2008 (43) | July 2008 (39) | June 2008 (13) | May 2008 (46) | April 2008 (93) | March 2008 (59) | February 2008 (76) | January 2008 (61) | December 2007 (43) | November 2007 (24) | October 2007 (10) |